ਦਿਲ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾ

ਸਿਆਹੀ ਦੇ ਦਾਗ ਸਿਆਹੀ ਦੇ ਦਾਗ ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਬਿਸਤਰੇ ਨੂੰ ਆਣ ਲੱਗੇ ਨੇ। ਤੇ ਮੇਰੇ ਸਬਦਾਂ ਦਾ ਤੇਜ ਹੁਣ ਕਾਗਜ ਤੋ ਸਹਾਰ ਨਹੀ ਹੁੰਦਾ । ਭੀੜ ਦੀਆਂ ਸਭਾਵਾਂ ਹੋ ਰਹੀਆ ਨੇ ਤੇ ਮੇਰੇ ਬੋਲਾ ਨੂੰ ਸਜਾਂ ਏ ਮੌਤ਼ ਦਾ ਐਲਾਨ ਹੋ ਰਿਹਾ ਏ, ਤੇ ਮੈ ਪਾਗਲ ਕਲਮ ਦੇ ਆਸਰੇ ਸਮਸ਼ੀਰਾਂ ਦਾ ਟਾਂਕਰਾ ਕਰਨ ਦੀਆ ਵਿਉਤਾ ਘੜ ਰਿਹਾ ਹਾ। ਜਾਹਿਰ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਮੈਨੂੰ ਜਾਹਿਲ, ਹੰਕਾਰੇ ਹੋਏ ਦੀ ਉਪਾਧੀ ਨਾਲ ਵੀ ਕਿਸੇ ਸਟੇਜ਼ ਤੇ ਚੜ੍ਹਾਂ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਸਨਮਾਨਿਤ ਜਰੂਰ ਕਰੇਗਾ। ਤੇ ਮੈ ਉਹ ਸਨਸਮਾਨ ਹੱਸਦਿਆ-ਹੱਸਦਿਆ ਭੀੜ ਵਿੱਚ ਸੱਚਾ ਹੋਣ ਦੀ ਖਾਤਿਰ ਸਵੀਕਾਰ ਵੀ ਕਰਾਗਾ। ਪਰ ਕੀ ਉਹ ਗੱਲ ਨਹੀ ਹੋਵੇਗੀ ਕਿ, ਅੰਨ੍ਹਿਆ ਦੀ ਮੰਡੀ ਵਿੱਚ  ਅੰਨ੍ਹੇ ਵਪਾਰੀਆਂ  ਨੇ  ਭੇਡਾ ਦੀ ਕੀਂਮਤ ਅੰਬਰ ਦੱਸੀ ਏ ਰੱਬ ਖੈਰ ਕਰੇ ਚਲੋ ਖੈਰ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀ । ਇਹ ਸਭ ਤਾ ਹੁੰਦਾ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।ਇਸ ਵਕਤ ਰਾਤ ਦੇ ਕਰੀਬ 11.20 ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ । ਤੇ ਉੱਲੂਆ ਦੀ ਬਰਾਦਰੀ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਵੀ ਸਾਮਿਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਕਤ ਸਭ ਕੁਝ ਬਹੁਤ ਸਾਂਤ ਹੈ । ਕਿਸੇ ਲਈ ਉੱਲੂ ਬਣ ਮੈ ਕੁਦਰਤ ਦੀ ਸਾਂਤੀ ਦਾ ਅਨੰਦ ਲੈ ਰਿਹਾ ਹਾ। ਪਰ ਮੇਰੀ ਇਹ ਸਾਂਤੀ ਸਾਡੇ ਘਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ ਦੇ ਸਾਹਵੇ ਕੁਝ ਕੁੱਤੇ ਇੱਕ ਨਿੱਕੇ ਜਿਹੇ ਕਤੂਰੇ ਨੂੰ ਰੋਲ ਕੇ ਭੰਗ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਸ ਕਤੂਰੇ ਦੀਆ ਪੀੜਾਂ ਭਰੀਆ ਚੀਕਾਂ ਮੈਨੂੰ ਸੁਣਾਈ ਦੇ ਰਹੀਆ ਨੇ । ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ ਹੁਣ ਕੋਈ ਘਬਰਾਹਟ ਨਹ...